+90 543 608 99 05 iletisim@mturkoglu.av.tr Pzt - Cum: 09:00 - 18:00 | Cmt: 09:00 - 14:00
Takip Edin:
Kanun | No: 6098

Türk Borçlar Kanunu

TBK
Kabul: 11.01.2011 RG: 04.02.2011 Güncelleme: 03.06.2026
649 madde Sayfa 13/22

Madde 362 Kiralananın iadesi

Kiracı, sözleşmenin sona ermesi üzerine kiralananı aldığı haliyle iade etmekle yükümlüdür.

Madde 363 Kiralanandaki hasar

Kiralanandaki hasar, kiracının kusurundan kaynaklanıyorsa kiracı sorumludur.

Madde 364 Kiralananın ayıplı olması

Ayıplı kiralananda kiracının hakları saklıdır.

Madde 365 Kira bedelinin ödenmesi

Kira bedeli, aksi kararlaştırılmadıkça, her ayın sonunda ödenir.

Madde 366 Kira sözleşmesinin şekli

Kira sözleşmesi, kural olarak herhangi bir şekle tabi değildir. Ancak ispat kolaylığı açısından yazılı yapılması tavsiye edilir.

Madde 367 Konut kirası

Konut olarak kullanılan taşınmazların kirasına özel hükümler uygulanır.

Madde 368 İşyeri kirası

İşyeri olarak kullanılan taşınmazların kirasına özel hükümler uygulanır.

Madde 369 Kira sözleşmesinde zamanaşımı

Kira alacakları beş yıllık zamanaşımına tabidir.

Madde 370 Yargıtay kararları

Kira hukukuna ilişkin Yargıtay kararları, uygulama bakımından yol göstericidir.

Madde 371 Kira sözleşmesinin tarafları

Kira sözleşmesinin tarafları kiraya veren ve kiracıdır. Her ikisi de gerçek veya tüzel kişi olabilir.

Madde 372 Kira bedelinin güvencesi

Kiraya veren, kira alacağının güvencesi olarak depozito veya teminat talep edebilir.

Madde 373 Kiranın sona ermesinde yükümlülükler

Kira sözleşmesi sona erdiğinde, kiracı kiralananı tahliye ve iade etmekle yükümlüdür.

Madde 374 Kira hukukunda özel durumlar

Kat mülkiyetine tabi taşınmazların kirasında, Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri de uygulanır.

Madde 375 Kira sözleşmesinde uyarlama

Aşırı ifa güçlüğü halinde, kira sözleşmesi değişen koşullara uyarlanabilir.

Madde 376 Kira bedeli artışına itiraz

Kiracı, haksız kira artışına karşı itiraz edebilir ve kira tespit davası açabilir.

Madde 377 Tahliye sebepleri

Tahliye sebepleri; kira bedelinin ödenmemesi, tahliye taahhüdü, gereksinim, yeniden inşa ve iki haklı ihtar sebebidir.

Madde 378 Kira sözleşmesi hakkında genel hüküm

Kira sözleşmesi hakkında, bu bölümde hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümler uygulanır.

Madde 379 Kullanım Ödüncü

Kullanım ödüncü sözleşmesi, ödünç verenin bir şeyin karşılıksız olarak kullanılmasını ödünç alana bırakmayı ve ödünç alanın da o şeyi kullandıktan sonra geri vermeyi üstlendiği sözleşmedir.

Madde 380

Ödünç alan, ödünç konusunu ancak sözleşmede kararlaştırılan şekilde, sözleşmede hüküm yoksa niteliğine veya özgülendiği amaca göre kullanabilir.

Ödünç alan, ödünç konusunu başkasına kullandıramaz.

Ödünç alan, bu hükümlere aykırı davrandığı durumlarda, beklenmedik hâllerden doğan zararlardan da sorumludur. Ancak, bu hükümlere uymuş olsaydı bile zararın doğacağını ispat ederse sorumluluktan kurtulur.

Madde 381

Ödünç alan, ödünç konusunun olağan bakım ve koruma giderlerini karşılamakla yükümlüdür.

Ödünç alan, ödünç verenin yararına yapmak zorunda kaldığı olağanüstü giderlerin ödenmesini isteyebilir.

Madde 382

Bir şeyi birlikte ödünç alanlar, ondan müteselsilen sorumlu olurlar.

Madde 383

Kullanma için belirli bir süre öngörülmemişse, ödünç alanın, ödünç konusunu sözleşme uyarınca kullanmış olmasıyla veya kullanabilecek kadar bir zaman geçmesiyle sözleşme sona erer.

Ödünç alan, ödünç konusunu sözleşmeye aykırı olarak kullanır, onu bozar veya kullanmak için başka bir kimseye verirse ya da önceden bilinmeyen bir durum yüzünden ödünç verenin ivedi gereksinimi ortaya çıkarsa, ödünç veren o şeyi daha önce geri isteyebilir.

Madde 384

Ödünç konusu, kullanım süresi ve hangi amaçla kullanılacağı belirlenmeden verilmişse, ödünç veren onu dilediği zaman geri isteyebilir.

Madde 385

Kullanım ödüncü sözleşmesi, ödünç alanın ölmesiyle kendiliğinden sona erer.

Madde 386 Tüketim Ödüncü

Tüketim ödüncü sözleşmesi, ödünç verenin, bir miktar parayı ya da tüketilebilen bir şeyi ödünç alana devretmeyi, ödünç alanın da aynı nitelik ve miktarda şeyi geri vermeyi üstlendiği sözleşmedir.

Madde 387

Ticari olmayan tüketim ödüncü sözleşmesinde, taraflarca kararlaştırılmış olmadıkça faiz istenemez.

Ticari tüketim ödüncü sözleşmesinde, taraflarca kararlaştırılmamış olsa bile faiz istenebilir.

Madde 388

Tüketim ödüncü sözleşmesinde faiz oranı belirlenmemişse, kural olarak ödünç alma zamanında ve yerinde o tür ödünçlerde geçerli olan faiz oranı uygulanır.

Sözleşmede aksine bir hüküm yoksa, belirlenen faiz, yıllık olarak ödenir.

Faizin anaparaya eklenerek birlikte yeniden faiz yürütülmesi kararlaştırılamaz.

Madde 389

Ödünç alanın, ödünç konusunun teslimine ve ödünç verenin de bu şeyin teslim alınmasına ilişkin istemleri, diğer tarafın bu konuda temerrüde düşmesinden başlayarak altı ayın geçmesiyle zamanaşımına uğrar.

Madde 390

Ödünç alan, ödünç sözleşmesinin kurulmasından sonra ödeme güçsüzlüğüne düşerse ödünç veren, ödünç konusunun tesliminden kaçınabilir.

Ödünç veren, ödünç alanın sözleşmenin kurulmasından önce ödeme güçsüzlüğüne düşmüş olduğunu daha sonra öğrenmişse, aynı hakka sahiptir.

Madde 391

Ödünç alana, sözleşmede kararlaştırılan para yerine, kıymetli evrak veya ticari mallar verilirse, borcun tutarı, bunların teslim zamanı ve yerindeki borsa ya da piyasa değeri üzerinden hesaplanır; aksine yapılan sözleşme geçersizdir.