+90 543 608 99 05 iletisim@mturkoglu.av.tr Pzt - Cum: 09:00 - 18:00 | Cmt: 09:00 - 14:00
Takip Edin:
Kanun | No: 4721

Türk Medeni Kanunu

TMK
Kabul: 22.11.2001 RG: 08.12.2001 Güncelleme: 03.06.2026
1,030 madde Sayfa 9/35

Madde 241 Ortak hayatın kurulamaması

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma davası açılabilir.

Madde 242 Boşanma davasında süre

Boşanma davası, boşanma sebebinin öğrenilmesinden itibaren altı ay ve her halde sebebin doğumundan itibaren beş yıl içinde açılmalıdır.

Madde 243 Boşanma davasının tarafları

Boşanma davası, sadece eşler tarafından açılabilir.

Madde 244 Boşanmada af

Boşanma sebebine muhatap olan eş, diğer eşi affederse dava hakkı düşer.

Madde 245 Boşanma davasında yetki

Boşanma davasında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son altı aydır birlikte oturdukları yer mahkemesidir.

Madde 246 Boşanma davasında geçici tedbirler

Boşanma davası süresince hakim, eşlerin ve çocukların geçimi, barınması ve korunması için gerekli tedbirleri alır.

Madde 247 Boşanma kararının sonuçları (devam)

Boşanma kararı, evlilik birliğini sona erdirir. Boşanma ile eşler yeniden evlenme özgürlüğüne kavuşur.

Madde 248 Boşanmada mal paylaşımı

Boşanma halinde, edinilmiş mallara katılma rejimi tasfiye edilir. Kişisel mallar ve edinilmiş mallar ayrımı yapılır.

Madde 249 Katkı payı alacağı

Boşanma halinde, eşlerden biri diğerinin malvarlığının edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına katkıda bulunmuşsa, katkı payı alacağı talep edebilir.

Madde 250 Değer artış payı alacağı

Boşanma halinde, eşlerden biri diğerinin malvarlığının değer artışına katkıda bulunmuşsa, değer artış payı alacağı talep edebilir.

Madde 251 Mal rejimleri (genel)

Eşler arasında yasal mal rejimi, edinilmiş mallara katılma rejimidir. Eşler, sözleşme ile başka bir mal rejimini seçebilir.

Madde 252 Edinilmiş mallara katılma rejimi

Edinilmiş mallara katılma rejimi, eşlerin evlilik süresince edindikleri malların, evliliğin sona ermesi halinde eşit paylaşılmasını öngörür.

Madde 253 Edinilmiş mallar

Edinilmiş mal, eşin evlilik süresince karşılığını vererek elde ettiği malvarlığı değerleridir. Çalışma geliri, sosyal güvenlik ödemeleri ve bunların yerine geçen değerler edinilmiş maldır.

Madde 254 Kişisel mallar

Kişisel mallar: eşlerden birinin evlenmeden önce sahip olduğu mallar, miras veya bağış yoluyla edindiği mallar, manevi tazminat alacakları ve kişisel kullanıma yarayan eşyalardır.

Madde 255 Malvarlığı değerlerinin ispatı

Bir malın edinilmiş mal olduğu karine olarak kabul edilir. Bir malın kişisel mal olduğunu iddia eden eş, bunu ispat etmekle yükümlüdür.

Madde 256 Mal rejiminin tasfiyesi

Mal rejimi; boşanma, evlenmenin iptali, ölüm veya başka bir mal rejimine geçilmesiyle sona erer. Sona erme üzerine tasfiye yapılır.

Madde 257 Katılma alacağı

Tasfiye sırasında, eşlerden her biri diğerinin artık değerinin yarısı üzerinde hak sahibi olur. Artık değer, edinilmiş malların toplam değerinden borçlar düşüldükten sonra kalan miktardır.

Madde 258 Değer artış payı

Eşlerden biri, diğerinin malvarlığının edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına katkıda bulunmuşsa, katkısı oranında değer artış payı alacağına hak kazanır.

Madde 259 Mal ayrılığı rejimi

Mal ayrılığı rejiminde, eşlerden her biri kendi malvarlığı üzerinde bağımsız olarak tasarruf eder.

Madde 260 Paylaşmalı mal ayrılığı rejimi

Paylaşmalı mal ayrılığı rejiminde, eşler belirli malların paylaşılacağını kararlaştırabilir.

Madde 261 Mal ortaklığı rejimi

Mal ortaklığı rejiminde, eşlerin malları ortak malvarlığını oluşturur. Ortaklık malları üzerinde eşler birlikte tasarruf eder.

Madde 262 Mal rejimi sözleşmesi

Eşler, mal rejimi sözleşmesi ile yasal mal rejiminden farklı bir rejim seçebilir. Sözleşme, noterde düzenleme şeklinde yapılır.

Madde 263 Tasfiye usulü

Mal rejiminin tasfiyesinde, önce her eşin kişisel malları ve edinilmiş malları belirlenir, borçlar düşülür ve artık değer hesaplanır.

Madde 264 Tasfiye davası

Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin dava, boşanma davasıyla birlikte veya ayrı olarak açılabilir.

Madde 265 Vesayet organları

Vesayet organları; vesayet makamı (sulh hukuk mahkemesi) ve denetim makamı (asliye hukuk mahkemesi) ile vasi ve kayyımdan oluşur.

Madde 266 Vesayeti gerektiren haller

Vesayet altına alınmayı gerektiren haller: küçüklük, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, savurganlık, alkol veya uyuşturucu bağımlılığı, kötü yaşam tarzı veya bir yıl ve daha fazla hapis cezası almış olmaktır.

Madde 267 Vesayet altına alma

Vesayet altına alma kararı, vesayet makamı tarafından verilir. Karar, ilan edilir ve kesinleşmesiyle hüküm doğurur.

Madde 268 Vasinin atanması

Vasi, vesayet makamı tarafından atanır. Vasi olarak öncelikle eş veya yakın hısımlar tercih edilir. Vasi, görevi kabul etmekle yükümlüdür.

Madde 269 Vasinin görevleri

Vasi, vesayet altındaki kişinin kişiliğine ve malvarlığına özen göstermekle, onu temsil etmekle ve yasal temsilci olmakla yükümlüdür.

Madde 270 Vasinin yetkileri

Vasi, vesayet altındaki kişiyi temsil eder, onun mallarını yönetir ve onun adına hukuki işlemler yapar. Önemli işlemler için vesayet makamının izni gerekir.